Informatie


Onze sponsors


De toestellen


Hallo luitjes,

Mag ik mij even voorstellen, ik ben Tess, een Norwich Terrier teefje van 10 jaar oud, ik bedoel jong.

Ik ben geboren bij een fokker en mocht 7 maanden van mijn puppietijd bij een hele lieve vrouw wonen. Daarna ging ik terug naar de fokker om voor nakomelingen te zorgen. Ik heb drie nestjes puppies gekregen. Net zo’n schatjes als ik !!! (hihi).

Toen ik 5 jaar oud was kwamen er opeens twee mensen uit Venlo naar mij kijken, en… die namen mij mee !! Ik vond dat vanaf het eerste moment super tof. Eenmaal bij hun thuis gekomen ben ik direct op de bank gesprongen en daar lig en slaap ik nog steeds, hoewel ik kan kiezen: de bank of een lekkere mand.

Ik moest echter nog één keer terug naar de fokker voor mijn derde nestje. Dat was niet zo leuk, maar… afspraak is afspraak!

Mijn vrouwtje is direct met mij naar de cursus gegaan. Wat gehoorzaamheid betreft, daar heb ik mee gelachen, ik deed immers toch al wat zij van mij vroegen? Maar ik vond het hartstikke leuk. Ook Agility vind is super tof. Ja weet je, normaal blaf ik alleen als de bel gaat omdat ik het hartstikke leuk vind als er bezoek komt, maar met trainen kef ik er lekker op los als ik aan de beurt ben. Hoewel, niet alleen als ik aan de beurt ben. Tijdens het wachten op mijn beurt bemoei ik me altijd met de anderen. Als die niet direct doen wat er van hen gevraagd wordt bemoeiblaf ik me daarmee. Mijn baasje vindt dat niet zo leuk, maar och, ik zeg maar zo, de zaterdagochtend is mijn feestje.

Mijn baasje en ik hebben een tijdlang met een vast groepje getraind. Toen dat groepje ophield te bestaan, i.v.m. het overlijden van enkele hondjes op leeftijd, werd het groepje opgeheven. En vanaf dat moment trainen we bij Viervoeters V.O.S., Just for Fun! Zoooooo leuk, zoooooo gezellig!Er waren voor mij ook enkele nieuwe hindernissen: de wip en de tafel!

De tafel, geen probleem, tof! De wip: voor mij ook geen probleem. Als het aan mij ligt race ik er overheen, maar dat vindt mijn baasje niet goed. Zij wil dat ik iets over de helft even wacht. Onzin natuurlijk, maar als zij dat graag heeft en ze roept ‘wacht’ dan doe ik dat toch!?

Het is de bedoeling dat we bij de Pré-Agiitygroep blijven in verband met mijn leeftijd. Hihi, mij maakt dat niet uit, als ik maar lol heb!

We krijgen les van Ruud (ook een grote vriend van mij want die heeft lekkere Frolicjes!), we zijn met een gezellig groepje en hebben er iedere zaterdagochtend heel veel zin in!

Als ik nog eens mag schrijven dan vertel ik jullie over mijn ervaring bij het lopen van een parcours.

Tess en Ine Bleijs uit Venlo. ( febr. 2019 )

 

Stufke, de Don Juan.....

 

Ongeveer 3 jaar geleden wandelde ik met mijn bazinnetje langs de VOS-velden. Ik dacht al wat te ruiken en tot mijn verbazing hoorde ik ook andere honden blaffen !

Daar ik niet al te groot ben (mijn bazinnetje zegt dat ik een nep-chihuahua ben) kon ik niet zo goed zien wat er op het veld achter de struiken gebeurde.

Mijn vrouwtje bleef ook staan en ik merkte dat zij het toch wel erg leuk vond wat zij daar zag !

 

Opeens werd ik opgetild en mocht ik ook kijken en ik geloofde mijn eigen oogjes niet ...

Allemaal viervoeters die mochten springen over hordes, door tunnels renden en zelfs over een brug liepen en op de wip gingen. Dit leek mij helemaal te gek omdat ik volgens mijn bazinnetje nogal veel energie heb.

 

Ik mocht al vrij snel op de zaterdagochtend meedoen en het is allemaal just for fun !!!

Dus lang leve de lol en achter de meiden aan. Want ik ben een echte rokkenjager. Bij ieder vrouwelijk schoon dat ik tegenkom gaat mijn hartje sneller kloppen en ben ik een echte Don Juan... Mijn testosteronspiegel wordt twee keer zo hoog als ik naar de agility-cursus mag !

 

Ik heb al aardig wat meiden versleten: Rachel (mijn allereerste vriendinnetje) vond mij ook gelijk aantrekkelijk ! Borst naar voren, staart omhoog en imponeren maar..... Helaas is Rachel wegens hoge leeftijd moeten stoppen.

Na Rachel kwam nog een lekker ding ! Ben helaas de naam kwijt, dat krijg je als er zoveel meiden de revue passeren. Ook zij was na afloop van de cursus uit het beeld verdwenen.

Nou dan maar op zoek naar wat anders.....Guusje verscheen ten tonele ! Wat een olijke dame.....Guusje moest echter stoppen wegens gezondheidsredenen. Jammer, maar niet getreurd er zijn meiden te kust en te keur !

 

We hadden vakantie en toen was het even uitrusten geblazen...... Ik telde de dagen af dat ik weer mocht gaan.

Want agility is super leuk !

 

Mijn bazinnetje echter, krijgt af en toe het heen en weer van mij. Als ik op het veld gedurende mijn hindernissenloop weer zo'n spetter in beeld krijg moet ik er achter aan ...... je bent een Don Juan of niet.

In de verte hoor ik haar dan roepen: Stufke, hier !!! Ze krijgt mij dan niet te pakken, ik kan er niets aan doen.....het bloed raast door mijn lijf en het enige dat ik wil is "mijn meisje" van alle kanten besnuffelen want zij ruikt toch zo lekker ! Ondertussen bibber ik over mijn hele lichaam en dan pakken 2 handen mij beet en kan ik niets anders doen dan even mijn tanden  laten zien want dit vind ik niet leuk !

 

Maar ik heb ook mijn evenwichtige momenten gehad en heb zelfs 2 bekers gewonnen. Daar mag ik toch wel trots op zijn al zelf ik het zelf ! Een keer de eerste prijs bij de kleine honden en een keer de beker voor de hond die de meeste vooruitgang heeft geboekt. Dat bedoel ik dus, doe dat maar eens na.. daar valt toch iedere vrouw voor !

Op dit moment ben ik helemaal in de ban van Beau. Alleen vindt zij mij niet zo interessant. Ik gooi al mijn temperament in de strijd om haar aandacht te trekken, maar helaas Beau heeft andere interesses. Toch probeer ik het iedere keer weer en als mijn vrouwtje even niet kijkt raas ik als een gek achter haar aan (tot grote ergernis van mijn bazinnetje). Vervolgens hoor ik haar weer tieren: potverdoriese puinrat !! 

 

En ik denk dan maar weer: mens, wat maak je je toch druk ! Het is toch allemaal “just for fun” !

 

Dus ben je een lekkere meid en heb je zin in een stoere en echte vent...... wie weet zien we je ook een keer bij:

 

Agility vereniging “Viervoeters V.O.S.” 

Wij zijn Rob en Sandra,

Sinds twee jaar zijn we ook besmet met het viervoeters V.O.S. virus.

Het begon toen we met onze vriendin Linda Hendrikx mee naar de doe-dag gingen en ons meteen op hebben gegeven voor de woensdagavond met onze Tibetaanse terrier, Tibs.

Rob gaat al snel lopen met de Toller van Linda en Rik genaamd Yupke.

Dit klikte best goed dus dat is zo gebleven. Ondertussen loopt Linda zelf met de Labrador van haar vader Nomi.

Nu dus elke woensdagavond alle drie van de partij met de rest van de bende een gezellig clubje.  Vooral gezellig en fun hebben met onze honden, soms een beetje fanatisme maar niet te veel, daar houden wij van. Tibs, Yupke en Nomi lopen dus alle drie bij de ver gevorderde. Elke keer weer een leuk parcours en telkens weer op zoek naar nieuwe uitdagingen voor hond en/of handler.

Sinds vorig seizoen loopt Sandra ook op de zaterdag met onze nieuw aanwinst Tygo.

 Helemaal opnieuw beginnen en dat valt niet altijd mee.

Rob met Yupke gaat sinds de castratie (van Yupke)  als een speer over het veld.

Linda met Nomi, de altijd enthousiaste chocolab gaat steeds beter en ik met Tibs die altijd eerst zijn eigen parcours maakt,  doet zeker ook goed zijn best.

We hopen nog jaren op de Merelweg mee te rennen.

Groetjes Rob en Sandra

 

En dan nog even Tibs aan het woord:

Woef, woef

Ik ben Tibs, een Tibetaanse terier uit een klein plaatsje bij Boxmeer. Bijna 2 jaar geleden heb ik op de doe-dag kennis gemaakt me Agility. Dus toen heel lief naar mijn baasjes Rob en Sandra gekeken. Gelukt, ik mag vanaf toen elke woensdagavond naar de Merelweg. Ik met mijn bazinnetje en mijn baasje al snel met Yupke omdat het baasje van Yupke zwanger was. Ik vind het zo leuk dat ik altijd doe zingen als we in de auto onderweg zijn. Ik vind het leuk om eerste een rondje een eigen parcours te maken en alle vriendjes te begroeten, daarna wil ik best wel luisteren. Yukpe die moet eerst een nummertje 2 doen, maar dan kan hij ook best hard rennen (als hij wil).  Sinds dit seizoen loopt mijn broertje die bijna 1 is, ook pre-Agility. Hij doet soms zijn best dus gaat het steeds beter.

Pootje Tibs

 

 

Hoi, mijn naam is Bo.

 

Ik ben een kruising Border collie/Sheltie en ben 1,5 jaar oud.

 

Vorig jaar maart ben ik begonnen met agility samen met mijn baasje Monique, en dat vind ik toch leuk !

Ank en Marion geven deze lessen met veel enthousiasme, en ik ga er dan ook met veel plezier naar toe. Ank vindt ons, de honden het allerbelangrijkste, en dat vind ik nou ook ! 

Als ik weet dat we naar behendigheid gaan ben ik niet meer te houden. Ik spring op ieder stoepje en bankje terwijl we naar de lessen wandelen. Als ik dan eindelijk mijn baasje mag gaan volgen op het parcours ben ik helemaal in mijn nopjes. Dan ben ik helemaal gefocust op mijn baasje en die leuke hindernissen die ik ga lopen.

Soms heb ik een een paar aanbidders die achter mij aanhuppelen onder de training, maar daar heb ik helemaal geen tijd voor! Ik wil die spannende hordes genieten. De rest komt daarna wel ! Pas als we weer naar huis gaan heb ik aandacht voor mijn grootste aanbidder, onze stufke.

Klein van stuk maar met een groot hart!

Ik heb in de tijd dat ik de lessen krijg bij Ank en Marion al heel veel geleerd, en hoop dan ook dat ik nog heel veel jaren mee mag doen aan deze leuke en leerzame trainingen.

 

Heel veel groetjes en tot ziens!

 

Bo

 

Nu is het mijn beurt om iets te schrijven over Sari en onze ervaringen bij de Viervoeters,

Enkele jaren geleden zijn we gestart op de woensdagavond, helaas konden we wegens omstandigheden niet altijd op tijd aanwezig zijn. De pret die we samen beleefden was er niet minder om. Als de wip niet in het parcours staat, gaat Sari als een speer en heb ik de grootste moeite om haar bij te houden. Af en toe wisten we samen een prijs in de wacht te slepen. Regelmatig gingen we naar huis met een snoepzakje en een speeltje. “Just for the fun” wordt met een warm hart uitgedragen.

Voorlopig kan Sari haar energie goed kwijt en zullen we op woensdagavond te vinden zijn op de Merelweg.